فَبَشِّرْ عِبَادِي الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ(قران کریم) 

تضارب آراء سبب تولید نظر صحیح می­شود.

                                                                                                                امام علی (ع

آیین­نامه تشکیل کرسی‌های آزاد اندیشی

در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی سراسر کشور

با استعانت از الطاف حضرت حق و الهام از آموزه­های دین مبین اسلام و پیروی از سنت نبوی (ص) در جهت ایجاد فضای آزاد استماع سخن و اتباع بهترین آن­ و نیز لزوم آزادی اندیشه که سنت دانشگاه تمدن­ساز اسلامی- ایرانی محسوب می­شود و ایجاد فرهنگ تضارب آراء و تعامل علمی در عین اجتناب از مراء و جدال باطل و جلوگیری از ابتلای محیط­های دانشگاهی به سوداهای گروهی، و در راستای اجرای منویات رهبر معظم انقلاب اسلامی، مندرج در نامه ایشان به جمعی از دانش­آموختگان حوزه علمیه در تاریخ 16/11/81 و بیانات ایشان در دیدار با جمعی از نخبگان علمی کشور در تاریخ 6/8/88 در خصوص ضرورت راه اندازی کرسی­های مناظره، نقد، نظریه پردازی و آزاداندیشی در دانشگاه­ها و مؤسسات آموزش عالی و همچنین با استناد به ماده 2 نظام‌نامه هیأت حمایت از کرسی‌های نظریه‌پردازی، نقد و مناظره مصوب جلسات 531، 532 و 533 مورخ 9/10/82، 30/10/82 و 17/11/82 شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر ترویج آزاداندیشی در حوزه علوم انسانی و معارف دینی، « کرسی­های آزاداندیشی دانشگاهی در دانشگاه­ها و مؤسسات آموزش عالی» بر اساس این آیین­نامه تشکیل و اجرا می­گردد:

متن آیین نامه در ادامه مطلب...

دانشگاه ها و مراكز آموزش‏عالي هر جامعه، معرف و مبين بالاترين سطح تفكر و علم آن جامعه محسوب مي‏شوند و اصول جهان‏بيني و نظام اعتقادي و ارزشي جامعه را در خود متجلي مي‏سازند و با تربيت متفكران و دانشمندان و مديران آينده، در جهت بخشيدن به حركتهاي گوناگون فكري، اعتقادي، فرهنگي و سياسي جامعه مؤثر واقع مي‏شوند. از اينجا مي‏توان گفت كه دانشگاه هاي مختلف جهان، علاوه بر اشتراكاتي كه به اعتبار دانشگاه بودن، با يكديگر دارند به اعتبار تعلق به جوامعي با بينشها و ارزشهاي مختلف واجد خصوصياتي هستند كه آنها را از يكديگر متفاوت و متمايز مي‏سازد.

جامعه ايراني كه در انقلاب اسلامي خود با رويكردهاي الهي و معنوي، جهان‏بيني و نظام ارزشي اسلام را مبناي شئون گوناگون خود قرار داد، خواهان آن است كه دانشگاه هاي متناسبي با مباني و ارزشهاي اسلامي داشته باشد تا هم بتواند در آن دانشگاه ها از مباني و معيارهاي خود آگاهي و شناخت دقيق‏تر و ژرف‏تر حاصل كند و هم با تربيت متفكران و مديران بر وفق آن مباني و معيارها، به ترويج و تعميم آنها در كل جامعه مبادرت نمايد. ايفاي چنين رسالت مهمي نيازمند تلاش و كوشش سازمان يافته دانشگاهيان در پرتو نظم و انضباط و قانونمندي است. آيين نامه حاضر بر مبناي چنين تفكري، با نظر به اصول عمومي و اختصاصي حاكم بر دانشگاه ها براساس مصوبه شوراي‏عالي انقلاب فرهنگي و به منظور توسعه و تشويق فعاليتها و حمايت از حقوق سياسي و اجتماعي دانشگاهيان در چهارچوب قوانين موضوعه كشور تدوين گرديده است.

فصل اول : كليات و تعاريف

ماده 1. در اين آيين نامه تعاريف زير مورد نظر است:

1-1. دانشگاه: به هر يك از دانشگاه ها و مؤسسات آموزش‏عالي و پژوهشي اعم از دولتي و غيردولتي اطلاق مي‏شود.

تبصره : هر مركز يا واحد دانشگاهي وابسته به دانشگاه هاي دولتي در ديگر شهرها و نيز هر واحد دانشگاه غيردولتي در اين آيين نامه همانند دانشگاه محسوب مي‏شود.